Obroniłam się 😁

Właśnie zostałam panią magister Administracji 😛

WSB, Uczelnio droga... przykro mi bardzo, ale więcej nie będę musiała Cię oglądać!

Chyba, że turystycznie 😄

Mam chwilkę 😊

Mam chwilkę czasu, zanim wróci... więc ostatnio pisałam o tych egzaminach, mogę się już pochwalić 😉 WSZYSTKO ZDAŁAM, sesja z głowy 😁 No, chociaż tyle mam powodów do radości. Ciężka sprawa z tym była, 3 egzaminy w 1 weekend, ale dałam radę.  Moja piękna średnia uczelniana -----> 4,7... w życiu takiej kurna nie miałam, nawet w podstawówce 😄 Mogę sobie zaśpiewać "we are the champions".

Ha, ależ ja jestem z siebie dumna, przynajmniej w tym jednym. Bo reszta? Szkoda gadać... Już nawet mi się nie chce myśleć, chrzanić to po prostu. Teraz to ja mam obronę na tapecie. Mam nadzieję, że do niej dojdzie w najbliższym czasie. W lipcu Nam zrobią termin zdaje się, pierwszego 😉 Chyba mi się uda ze wszystkimi, byłoby mi raźniej na pewno.

Myślałam, żeby Go zaprosić na obronę... myślałam, że poznamy się na tyle, że będzie mógł potrzymać mnie za rękę dla otuchy... bo z pewnością będę się denerwować, w końcu jestem pierwsza na liście, jak na złość... ale teraz? NIE CHCĘ JUŻ, NIE CHCĘ CIĘ ZNAĆ NAWET, I TYLE!!

Jak to jest. Że też nie mam nikogo takiego, kto mógłby Go zastąpić. Wszyscy gdzieś pędzą... szkoła, praca, dom, rodzina... ciągle gdzieś się spieszą, robią kilka rzeczy naraz, nie mają czasu. Ktoś powie, że przecież będą koledzy/koleżanki - studenci, że nie będę sama. Ale wiecie, to jednak jest inna sprawa. Człowiek to "zwierzę" gromadne, ale stado nigdy nie zastąpi jednostki, jednej osoby. Takiego kogoś najbliższego sercu, i niekoniecznie mi tu chodzi o chłopaka czy narzeczonego 😛

Dobra, bo ten nastrój mnie dobije niedługo. Ja to jestem optymistką z natury, zwłaszcza jeśli chodzi o innych 😄 Bo u siebie to różnie bywa, jak widać zresztą 😛 Ostatnio R. się obawiał, że nie zda egzaminu. Radziłam Mu, żeby się nie martwił na zapas i nie pomyliłam się. Oczywiście 😁

Ale wracając do mnie. Niby wszystko super, ale jak pomyślę o tym, wiecie, to zaraz mi się włącza... TO COŚ 😃 Kurcze, to się powinno chyba nazywać "optymistyczny pesymizm" 😅 Ok, za długo tu zasiedziałam. Żeby nie myśleć, to napiszę jeszcze raz... "we are the champions" 😎 Do zobaczenia...

Totalna masakra... ktoś tam chyba oszalał 😄

Straszne. To już tak niewiele zostało do końca, a jest coraz gorzej!!! Ja myślałam cały czas naiwnie, że w ostatnim semestrze, kiedy mamy się skupić na pisaniu prac i potem na przygotowaniach i na samej obronie, będzie mniej innych zajęć. No ale jak zwykle się pomyliłam. O, Naiwności moja!!! 😂

Nie wiem, kompletnie nie wiem, jak z tego wybrnąć. Ale w tych głupich łbach wykładowców się nie mieści chyba, że jesteśmy przepracowani, co rusz, to zamiast pisać trzeba się męczyć nad czymś innym. Wyobrażacie sobie, trzy egzaminy w jeden weekend??!! Dzięki Bogu, że za 2 tygodnie a nie w tej chwili, ale to i tak jest przesada. Debilizm do kwadratu. Pracę muszę poprawić, i skończyć wreszcie całkiem, a oni mi rzucają kłody pod nogi tylko!!! 😛 Brrr. Czy życie studenckie musi być zawsze takie trudne, nawet na ostatnim wirażu? Kiedy to się skończy...😅

Sorry

Za brak wpisów. No nie ma czasu po prostu 😊 Mam ostatnio tyle na głowie, że nie wiem, w co najpierw ręce włożyć.

Jeszcze w piątek piszę egzamin zerówkowy. Też sobie wybrał kurna termin, trzynastego 😱 Boję się no!!! Więc trzymać kciuki proszę 😁

W głowie różne sprawy przyziemne naraz, a w sercu rozpi..ducha totalna 😄 Jezu, ja mam na pewno jakiś defekt "uczuciowy, jak nic 😛 Wkurza mnie niemiłosiernie, nie pisze, nie dzwoni, nie spotykamy się... dlaczego sobie jeszcze tym głowę zawracam? Dobijcie mnie, aaa 😄

Pozdrawiam moje Sisunie najukochańsze😘😘 Ściskam Was mocno. I kruszynkę też... i szwagra oczywiście 😁

Do zobaczenia wszystkim... może kiedyś wrócę. Pewnie jak sesję zdam, będę mieć wtedy więcej czasu 😉

PS. Na szczęście pogoda się poprawia. Zaraz człowiekowi lżej, jak świeci słońce. YYY... tak troszeczkę znaczy. Jak widać 😄 Niby się cieszę, a wcale tego nie wyczuliście w tym, co teraz napisałam. Prawda? 😜 Ale co tam, zmienność to domena kobiet, a ja jestem kobietą jednak.

Urodzinowo - Edytkowo 😄

Jak to miło, że jeszcze niektórzy pamiętają. Jedna osoba mnie nawet zaszokowała w tym względzie. Do tej pory jestem w szoku, że dostałam od Niej życzenia 😁 Dziękuję wszystkim, siostruniom moim najwspanialszym i najlepszym pod słońcem w szczególności 😄 Kocham Was 😘

Jak ten czas szybko leci, o rany. 26... a tak niedawno pamiętam, jak maturę zdawałam 😛 A teraz proszę,przyszła pani magister 😄 Pst, cicho, żeby nie zapeszyć, bo to w lipcu dopiero 😉

Wiosennie...

WIOSNA... Kto by pomyślał, że tak się ucieszę z tego powodu. Chociaż z drugiej strony po tych mrozach i zimnie jest to w sumie zupełnie zrozumiałe 😉Wprawdzie moją ulubioną porą roku jest lato, ale wiosna dla mnie to taki okres przejściowy. Wstęp, początek letnio-wakacyjnego szaleństwa i odpoczynku zarazem. Kochana wiosenko, nareszcie jesteś 😍 Moje słoneczko, takie cieplutkie i ogrzewające zmęczoną duszę i ciało...

Teraz miałam zjazd na uczelni i po tym weekendzie jestem kompletnie wyczerpana. Wstawanie rano 2 dni z rzędu, i to jeszcze do czegoś, czego mam dość zupełnie, to nie jest jednak odpowiednie zajęcie dla mnie. Pewnie dlatego tak potwornie się męczę. Ale cóż, nie mogę za długo o tym myśleć, bo zrezygnuję. To zas byłoby bardzo złym posunięciem z mojej strony w tej akurat chwili.
Ach, taka piękna wiosna, a ja znowu zaczynam wpadać w ten pesymistyczno-depresyjny nastrój. I po co? Potrzebuję jakiegoś systemu alarmowego, który by mnie ostrzegał, że muszę się mieć na baczności... tak jak sejsmograf przed trzęsieniami Ziemi 😄 Ale czegoś podobnego chyba jeszcze nikt nie wymyślił, przynajmniej ja nic o tym nie wiem.

Mamy za sobą pierwszy dzień wiosny, jak miło 😊 Od razu człowiekowi lepiej na duszy się robi. Wszystkiego dobrego życzę, i czego sobie tylko zapragniecie żeby Wam się układało tak pięknie, jak piękną mamy wiosenkę za oknami 😍

Zwariowana rodzinka 😂

Aż dziw, że ja jestem jeszcze dość normalna jak na standardy rodzinne nasze 😄 Ciągle mam wrażenie, że mnie podmienili gdzieś, bo do mojej głowy aż tak pochrzanione pomysły nie przychodzą 😆 Co jedno to lepsze po prostu. Kurczę, może moją śliczną główkę chronią jakieś moce niebiańskie czy jeszcze inne podobne, przed działaniem genetycznie zmutowanego "dziwactwa pospolitego" Dąbków (ale zrobiłam galimatias 😅). Krótko mówiąc, bardzo mnie to zastanawia, że ja nie mam takich pomysłów jak co poniektórzy w naszej zwariowanej rodzince 😁

Opowiem teraz jeden z przykładów. Babcię okropnie boli kręgosłup. I zięć jej córki, a mój wujek, poddał pomysł, że masaż by się przydał babci. Ale że na jakieś wymyślne urządzenia trzeba mnóstwo pieniędzy, więc wymyślił, że wystarczy zwykły wałek do mięsa (taki z kolcami, żeby masował). Swoją drogą już samo to mi się wydaje absurdalne i śmieszne, a to początek dopiero 😄 Babcia stosowny zakup poczyniła, i kurczę, nawet że pomysł wypalił. Dziwny wszakże, ale skuteczny 😉

Ostatnio mamie zaczęły dokuczać bóle mięśniowe, więc rzeczony "masażer" pożyczyła od mojej babuni 😄 Oczywiście sama musiałaby się nieźle nagimnastykować, toteż zadanie bojowe dostał tatuś 😎 Podczas pracy mu się przypomniała piosenka, ale że z pamięcią u Nas na bakier (rodzinne to jest widać) to tylko urywki zaintonował. "...żona jędza jeszcze trumnę wałkowała...". Edytka jednak nie w ciemię bita, wpisałam odpowiednie części tekstu w wyszukiwarkę, bo po mojemu "wujek Googiel" wszystko wie 😅i piosenka została odnaleziona 😁 Mój Boże!!! Dlaczego ja tego wcześniej nie słyszałam? 😂 Tata oczywiście się upierał, że śpiewał to już, ale wiadomo jak jest z tą pamięcią. Mamy bardzo dobrą, ale krótką 😄

W każdym razie piosenka jest the best. W sumie może dobrze, że nie słyszałam w dzieciństwie tego 😛 Mogłoby to mieć w przyszłości jakieś straszne konsekwencje dla poczytalności mojej. Koszmary bym miała potem, albo jeszcze co gorszego 😄 Zaś w ten sposób uchroniłam się być może przed trwałym kalectwem umysłowym czy "zdziwaczeniem" 😅 A teraz... piosenka!!! 😂

"Trzej krasnale" (na melodię "Pobili się dwaj górale"):

Za górami, za lasami, za dolinami,

Żyli sobie trzej krasnale, nie górale.

Trzech ich było, trzech z fasonem,

Dwóch wesołych, jeden smutny, bo miał żonę.

A ta żona była jędza no i basta.

Miała wałek taki wielki jak do ciasta,

I tym wałkiem, kiedy chciała,

Swego męża krasnoludka wałkowała.

Już krasnalek taki chudy jak niteczka,

Już krasnalek taki cienki jak karteczka.

Ale żona uważała, że jest gruby,

Więc go jeszcze wałkowała.

Już krasnalek zwałkowany w trumnie leży.

Że od wałka żony zginął, nikt nie wierzy.

Gdy rodzinka w głos płakała,

Żona jędza jeszcze trumnę wałkowała.